इदँ ह्यन्वोजसा सुतँ राधानां पते । पिबा त्वा३स्य गिर्वणः ॥ (१)

महाँ इन्द्रः पुरश्च नो महित्वमस्तु वज्रिणे । द्यौर्न प्रथिना शवः ॥ (२)

आ तू न इन्द्र क्षुमन्तं चित्रं ग्राभँ सं गृभाय । महाहस्ती दक्षिणेन ॥ (३)

अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च यथा विदे । सूनुँ सत्यस्य सत्पतिम् ॥ (४)

कया नश्चित्र आ भुवदूती सदावृधः सखा । कया शचिष्ठया वृता ॥ (५)

त्यमु वः सत्रासाहं विश्वासु गीर्ष्वायतम् । आ च्यावयस्यूतये ॥ (६)

सदसस्पतिमद्भुतं प्रियमिन्द्रस्य काम्यम् । सनिं मेधामयासिषम् ॥ (७)

ये ते पन्था अधो दिवो येभिर्व्यश्वमैरयः । उत श्रोषन्तु नो भुवः ॥ (८)

भद्रम्भद्रं न आ भरेषमूर्जँ शतक्रतो । यदिन्द्र मृडयासि नः ॥ (९)

अस्ति सोमो अयँ सुतः पिबन्त्यस्य मरुतः । उत स्वराजो अश्विना ॥ (१०)