इत ऊती वो अजरं प्रहेतारमप्रहितम् । आशुं जेतारँ हेतारँ रथीतममतूर्तं तुग्रियावृधम् ॥ (१)

मो षु त्वा वाघतश्च नारे अस्मन्नि रीरमन् । आरात्ताद्वा सधमादं न आ गहीह वा सन्नुप श्रुधि ॥ (२)

सुनोत सोमपाव्ने सोममिन्द्राय वज्रिणे । पचता पक्तीरवसे कृणुध्वमित्पृणन्नित्पृणते मयः ॥ (३)

यः सत्राहा विचर्षणिरिन्द्रं तँ हूमहे वयम् । सहस्रमन्यो तुविनृम्ण सत्पते भवा समत्सु नो वृधे ॥ (४)

शचीभिर्नः शचीवसू दिवानक्तं दिशस्यतम् । मा वाँ रातिरुप दसत्कदा च नास्मद्रातिः कदा च न ॥ (५)

यदा कदा च मीढुषे स्तोता जरेत मर्त्यः । आदिद्वन्देत वरुणं विपा गिरा धर्त्तारं विव्रतानाम् ॥ (६)

पाहि गा अन्धसो मद इन्द्राय मेध्यातिथे । यः सम्मिश्लो हर्योर्यो हिरण्यय इन्द्रो वज्री हिरण्ययः ॥ (७)

उभयँ श‍ृणवच्च न इन्द्रो अर्वागिदं वचः । सत्राच्या मघवान्त्सोमपीतये धिया शविष्ठ आ गमत् ॥ (८)

महे च न त्वाद्रिवः परा शुल्काय दीयसे । न सहस्राय नायुताये वज्रिवो न शताय शतामघ ॥ (९)

वस्याँ इन्द्रासि मे पितुरुत भ्रातुरभुञ्जतः । माता च मे छदयथः समा वसो वसुत्वनाय राधसे ॥ (१०)